فرهنگ و هنر بومی و ملی ژاپن،ریشه در تاریخ این سرزمین کهنسال دارد.این کشور در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود،هنر و فرهنگ پراهمیتی را بارور ساخته که یکی ازنشانه های مشخص هویت ملی مردم این سرزمین است،هنری که عمق و لطف درون را به شکوه و جلال ظاهری بیرون ترجیح می دهد.

فرهنگ غنی و گونه گون و هنر ریشه دار و سنت های آن همواره مورد توجه فرهیختگان سراسرجهان بوده است.ژاپنی ها بی آنکه گذشته پر از اهمیت خود را نادیده انگارند یا فراموش کنند یا سنت های بومی و ملی خود را کناربگذارند،درطی سده اخیر به مدرنیسم رسیدند.هنرمندان این سرزمین،ازغرب تاثیر پذیرفتند اما توانستند بی آنکه هویت اصیل خود را ازدست بدهند،سیرتحول هنرمعاصر را بافرهنگ بومی و سنت های ملی آشتی دهند و در واقع مدرنیسم را خودی یا به تعبیری ژاپنیزه کنند و در عین حال هنر و هنرمندان غرب را تحت تاثیر خود قرار دهند،آنچنانکه در قرن بیستم،تاثیر هنر ژاپن را در کار بسیاری از هنرمندان غربی همچون براشیست ها می توان آشکارا ردیابی کرد.

عناصر تشکیل دهنده نر ژاپن از دل فرهنگ سنتی آن بیرون آمده است.در یک تعریف کلی،هنرمعاصرژاپن،بزرگنمایی شده اجزاء کوچک این هنر سنتی است که تمامی آنها در زندگی روزمره مردم این کشور قابل مشاهده است.در واقع اگر تکه ای از زندگی روزمره را بزرگنمایی،برجسته و استیلیزه کنیم به هنر جدیدی می رسیم.این چنین است که اگر هنر امروزی ژاپن و به ویژه هنر مفهومی آن را به دقت بنگریم،رشته ای نا مرئی بین هنر سنتی و نقش مایه های آن با زبان و بیان هنر معاصر را خواهیم شناخت.



فرستنده مقاله: مسعود مرعشی

پنج هنرمندی که آثارشان در این نمایشگاه ارائه شده است :

شیگنو ساوادا ،هارو هیگوما ،توکیو مارو یاما ،نوبوکی یاماموتو ،یا اکو کومیا

این هنرمندان كه آثارشان درموزه ها و مراكز هنری جهان ازجمله آمریكا، كانادا، فرانسه، سوئد، لهستان، كره و تركیه به نمایش درآمده است ریشه در تبار، نژاد، مذهب، فرهنگ، سنت، زبان و تاریخ مشترك دارند و از طریق هنر به درك و تفاهم بیشترمی رسند.بررسی هنر معاصر ژاپن، نه فقط به درك اسرار این سرزمین پر از راز و رمز كمك می كند بلكه چگونگی رسیدن ژاپنیها را ازسنتی ریشه دار و محكم به مدرنیسمی جهانی روشن می سازد.در این نمایشگاه، آثاری از هنرمند برجسته ایرانی عباس كیارستمی كه به شكل بارز از هنر ژاپن الهام گرفته، به نمایش درآمده است.
20خرداد